هواپیمای اف-20 ملقب به تایگرشارک به معنای کوسه ببر ساخت شرکت نورثروپ گرومن درسال 1982 وارد عرصه خدمت گشت و اولین پرواز خودرا نیز درهمین سال در30آگوست به ثبت رسانید.این جنگنده را میتوان نوع بهبود یافته هواپیمای جنگنده اف-5تایگر برشمرد. این جنگنده تاکتیکی برخلاف جنگنده اف-5 ازیک موتور نیرومند اف-404 ساخت شرکت جنرال الکتریک با قدرت کشش استاتیکی معادل 18000پوند بهره میبرد. لازم به ذکراست این موتور یکی از کارامدترین و قابل اطمینان ترین موتورها در جهان بوده که در هواپیمای ناونشین اف-18 نیز مورد استفاده قرار گرفته.
جنگنده اف-20 را میتوان یکی از سازگارترین هواپیماها از نظر پرواز در شرایط مختلف جوی به حساب آورد. همچنین این جنگنده از ترکیب ویژگیهای جالبی برخوردار است که از آنها میتوان به توانایی حمل بیش از 8300 پوند تسلیحات خارجی و پنج پایلون سوخت اشاره کرد. بعلاوه این هواپیما قادر به حمل 6 موسک سایدوایندر در ماموریتهای هوا به هواست. برای نبردهای هوا به زمین نیز 6800 پوند تسلسحات قابل حمل وجود دارد. دو توپ 20میلیمتری داخلی نیز جزو تجهیزاتی بوده که در اف-20 تعبیه شده است. همچنین از تجهیزات اویونیکی این جنگنده میتوان به رادار چند حالته و لیزر خودکار هانی ول. سیستم هدآپ دیسپلی با دستگاه مربوط به هدفگیری و اطلاعات مربوط به آن که در شیشه کابین جلو خلبان تعبیه شده. سیستمها و نمایشگرهای دیجیتالی و دستگاههای کنترلی بندیکس اشاره نمود.
هریک از موارد فوق نیز کارایی جالبی به این جنگنده داده است. برای مثال سیستم رادار چندحالته خلبان را قادر به شناسایی و یافتن و مسیریابی هدف در بردی معادل 48ناتیکال مایل میسازد همچنین سیستم ماموریت کامپیوتری هواپیما را در هماهنگ سازی و سازماندهی مهمات و تسلیحات جنگی یاری مینماید لازم به ذکراست سیستم HEAD UP DISPLAY این جنگنده نیز قابلیتهای جالبی را در زمینه مکان یابی و وضعیت استقرار سلاحها در شرایط بحرانی را برای خلبان و در برد چشمی وی فراهم آورده است.
این امکانات خلبان را قادر به شناسایی صحیح هدف بدون نظر انداختن به پائین و نشان دهنده ها میسازد چرا که تمام اطلاعات اعم از ارتفاع و سرعت دراین صفحه نقش میبندد.
نورثروپ در این طرح یک کاناپی وسیع و در عین حال جدید را طراحی نمود که میدان دید را نسبت به جنگنده های پیشین این شرکت 50درصد افزایش داده بود. توسعه در زمینه جا و وضعیت سر نیز هرچه بیشتر و بیشتر به وضعیت دید خلبان می افزود چرا که این مسائل در شرایط بحرانی بسیار موثر و تعیین کننده هستند. از ویژگیهای مثبت آیرودینامیکی این جنگنده میتوان به بزرگتر نمودن زائده روی بالها اشاره کرد که حدود 30 درصد نیروی برا(LIFT) را برای مانورهای گوناگون افزایش میداد.
شکل دماغه نیز جنگنده را برای انجام مانورها در ارتفاعات بالاتر از طرف لبه حمله خود توانا میساخت. بدنه هواپیما نیز قادر به مقاومتی به نسبت 9جی است. جنگنده اف-20 برای نگهداری نیز ساده و قابل اطمینان بوده و در مقایسه با جنگنده های همزمان از درجه بهتری برخوردار بود و کم مصرف تر بحساب می آمد و 63 درصد از نظر عملیات نگهداری مقرون به به صرفه تر میباشد.
حداکثر سرعت این هواپیما 2ماخ و از سقف پروازی نزدیک به 20کیلومتر برخوردار است که مشخصاتی بسیار مطلمب برای یک شکاری محسوب میشوند.